Onlardan biri
Sevgi KOŞANER
(Uzman Çocuk Gelişimi ve Eğitimcisi)
Öyküsü benzerlikler gösteren binlercesinden biriydi SÇ . Anne ve babası arasında kan uyuşmazlığı vardı. O üçüncü çocuktu ve hiç kimsenin aklına anne babanın kan grubunu araştırmak gelmemişti. Konulan tanı uygulamada kullanılan adıyla spastik ' ti.
Doktorlar tarafından 3 yaşında yürüyeceği, konuşacağı söylendi. 3 yaşına geldiğinde O bunları hâlâ yapamıyordu. Bu kez 5 yaşında konuşup, yürüyeceği söylendi, epilepsi nöbetleri ve kasılmalarını azaltan yığınlarca ilaç kullandı.
7 yıl yaşadı. Kafa kontrolünü bile sağlayamayan bu çocuğun belli bir yaşa gelince birdenbire nasıl yürüyeceğini, konuşacağını kimse açıklamadı. Beslenirken nasıl tutulacağını kimse öğretmedi. Kanının neden zamanında değiştirilmediğini kimse açıklamadı. Hiç kimsenin aklına tüm bu yapılmayanlar için yetkililere soru sormak gelmedi. Kader dendi.
Tüm bunlar 24 yıl önce oldu.
O günden bugüne ne değişti? Sağlıklı doğma ve sağlıklı yaşama hakkı her canlı için bir hak iken bu hakları elinden alınan binlerce çocuk ve ailesi için ne yapıldı?
Bu konu yıllarca sorgulanmadı bile. Bir çok aile ilgili makamların kapısını yıllarca aşındırdılar. Bugün gelinen nokta bir arpa boyu yol. Bu ülkenin hâlâ engelli haklarını koordine eden bir Rehabilitasyon Yasası yok. Uygulamalar yıllar öncesi mevzuatının önüne geçmiş durumda.
Bugün artık yaşamayan, Gökova' nın o güzelim renklerini gözlerinde toplamış, altın saçlı çocuğa bir söz verdim. Biz onun acısını azaltamadık, yüreğimizin acısını bastıramadık sadece sevebildik. Ama karşılığında o yokken bile içimizde ışıyan kocaman bir sevgi ve tüm bedenini kaplayan kocaman bir mavi gülüş aldık karşılığında, sonsuzluğa uzanan.
S . önlenebilir bir özüre sahipti, eğer o doğmadan önce, anne ve babasının kan grubu bilinebilseydi belki de hâlâ bizimle yaşıyor olacaktı mavi gözleri ve yaşam sevinci gülüşüyle.
Bir çok S . tanıdım daha sonra benzer gülüşleri taşıyan, bir çok anne tanıdım yüreğinde aynı acıyı taşıyan, onlardan öğrendim bu acının bastırılamayacağını ancak yaşanabileceğini ve sadece paylaşılabileceğini, bir çok baba tanıdım acılarını yüreklerine kilitleyen, görmezden gelip acıyı çoğaltan.
Bir çok S. tanıdım yine; artık yürümeyi, konuşmayı başarmış, gülücüklerine kelimeleri eklemiş.
Tanık oldum onların öğrenme çabalarına, tanık oldum annelerinin özverilerine, inançlarına, bazen “Neden?" diye bas bas bağıran öfkelerine, bazen “bugün sağ eliyle kalem tuttu" diyen sevinçlerine, tanık oldum babaların çocuklarının özrünü bir türlü kabul edemeyip de onların başarılarını kıyısından köşesinden izlemelerine, tanık oldum ana babaların bakamayacak durumda kalıp terk etmelerine.
Çok şey öğrendim insana dair engelli çocuklardan, asıl engelin insanın yüreğine, kendisinin vurduğu kilit olduğunu öğrendim en başta, gözlerdeki en üst oranda görme kaybının bakıp da görmezden gelmek olduğunu öğrendim .
Bugün yarına oranla daha az, düne oranla daha şanslılar, düne oranla daha fazla hakları, olanakları var ama yarına oranla az, bugüne oranla yetersiz. Her yıl Mayıs ayında kutlanan bir haftaları ve her yıl Aralık ayında tüm dünyada kutlanan bir günleri var. Yetkililerin konuşmalar yaptığı, bir çoğumuzun gözlerini kaçırdığı etkinlikleri var ekranlarda, gazetelerde.
Bir dileğim var tüm S .'ler adına, lütfen bu yıl onların kutlamalarına katılın yüreğinizle, fotoğraflarını gördüğünüzde, yolda karşılaştığınızda gözlerine bakın, orada göreceksiniz anlatmaya çalıştıklarımı. Karşılaştığınızda gözlerinizi kaçırmak yerine gözlerine bakın ve gülümseyin. Unutmayın gülümsemek kabul etmenin başlangıcıdır. Gelin birlikte bugünlerini yeterli yarınlarını çok kılalım. Gözlerden yüreklere akan söyleyişlerine kulak verelim.
Ve son olarak tüm S .' lere söyleyeceklerim, iyi ki varsınız, iyi ki doğmuşsunuz. Teşekkürler bana ve bir çoklarımıza öğrettikleriniz için, yüreğimizin çocuğunu unutmamamızı sağladığınız için, paylaştıklarımız için, başardıklarımız için, dünya sizinle birlikte aynı havayı soluduğumuzda, aynı mavi gökyüzüne baktığımızda, aynı güneşte ısınıp, aynı yağmurda ıslandığımızda güzel.
TRT'de bir program: Engelli Koşu GÖRME ENGELLİLER İÇİN OKUL ENGELLİ TÜKETİCİNİN HAKLARI GÖRMEZLERİ GÖRMEZDEN GELMEYİN MULTİPL SKLEROZ NEDİR? ONLARDAN BİRİ (SEVGİ KOŞANER) MEDYA ENGELLİLERE NE KADAR İLGİ GÖSTERİYOR? ENGELLİ BABASIYIM RİTALİN KURBANLARI ON İKİ YAŞINDAKİ ÇOCUĞUNUZDA DİKKAT EKSİKLİĞİ VARSA
A n a s a y f a
Açılış · Favoriler · Kâğıda bas · · Firefox · XHTML · CSS
Umuda Yolculuk bir Sokak Kedisi sitesidir. © 2001+
All rights are reserved. It is strictly restricted to copy content and design of this site.
