Engelli bir oğlum var
Ahmet Demirkaya ~ 6 Nisan 2004
Merhaba.
Ben orta işitme engeli olan ve fakat hem işitme hem de epilepsi hastası çocuğu olan bir babayım. 40 yaşındayım ve bugüne kadar hiç bir zaman işitme kaybımı sorun etmeden yoluma devam etim.
Tabii ki çok zorluklarla karşılaştım, alay edildim, aşağılandım, hakaretlere uğradım ve bunların bazıları da halen devam etmekte. Bütün bunlara rağmen çalışma hayatımda uzmanlığa yükseldim ve şu an Kimya Uzman Teknisyeni olarak görevimi en iyi şekilde yapmaya devam etmekteyim.
Fakat beni zorlayan bir şey var; o da 14 yaşındaki oğlumun hem işitme kaybı hem epilepsi hastası olması ve de okulda yaşadığı sorunlar.
Ben uzun süredir internette bu tür siteleri takip ediyorum ve faydalı bir çok bilgiler edindim. Fakat toplumda hasta ailesi olarak yaşamanın zorluklarını hâlâ atlatamadık.
Hasta haklarıyla ilgili bilgileri çocuğun sınıf öğretmeni ile paylaşmak istedim ve bu bilgileri kendisine aktardım. Durum daha da kötü oldu. Çocuğun başarısızlığını hastalığına yorumlayıp, çocukla hiç ilgilenmek istemedi. Oysa biraz şefkat, biraz ilgi çocuğa çok şeyler kazandırıyor. Bir eğitimci olarak bunu anlayamaması bizleri daha çok üzüyor.
Çocuk arkadaşlarıyla koşup oynamak istiyor, tabi ki arada tatsızlıklar da oluyor, fakat çocuğa "hep senin yüzünden olyor" diye çıkışan bir öğretmenden engelli çocuğuma daha neler bekleyebilirim?
Kartal SSK'dan alığımız işitme cihazı bozuldu. Tamir ettirmek istedik, ilk önce "olur" dediler sonra da "olmuyor" diye oyuncak ettikleri cihazı bize geri verdiler. Yenisine de 2,5 milyar istiyorlar. Çocuk öğretmenleri duyamadığı için deftere yazıyı takip edemiyor. Kitaptan çalıştığı yerleri de öğretmen kabul etmiyor. Halbuki ben de takip ettim hemen hemen aynı şeyler, fakat çocuğunkinde bir kaç eksiklik var. Bu da deftere yazılı olan değil kitap ta yazılı şekliyle olduğundan kaynaklanıyor.
İnsanlarda anlayış bu kadar mı yok oldu? Beden eğitimi öğretmeni "illâ benim dediğim hareketleri yapacaksın" baskısı yapıyor. Oysa çocuk epileptik sinir baskıları yüzünden sağ tarafını iyi kullanamıyor. Kendisine durumu izah ettiğimizde ise "rapor alın, derse girmesin" diyor. Oysa doktoru "zaten fizik tedavisine ihtiyacı var, girecek" diyor.
Sonuçta, çocukla okulda zıtlaşıyorlar. Her gün eve ağlayarak geliyor. Bir sürü hasta haklarıyla iligili şeyler okudum ama bütün zorbalıklara nasıl müdahale edeceğimi bilmiyorum.
Lütfen aynı durumdaki arkadaşlar veya işin uzmanları olan yetkili ve etkili kişiler bu sorunlara nasıl çözüm bulabiliriz, bunu internet ortamında paylaşalım. Ya da bana maille bilgi verin. Hatta grup bile oluşturabiliriz. Kurulu dernek varsa üye sayısını artırıp daha aktif hale getirelim, yoksa hemen bir dernek kurup Türkiye çapında teşkilâtlanıp bu insanların haklarını arayalım. Bu hem insanlık hem vatandaşlık görevidir.
Sevgi ve saygılarımla.
TRT'de bir program: Engelli Koşu GÖRME ENGELLİLER İÇİN OKUL ENGELLİ TÜKETİCİNİN HAKLARI GÖRMEZLERİ GÖRMEZDEN GELMEYİN MULTİPL SKLEROZ NEDİR? ONLARDAN BİRİ (SEVGİ KOŞANER) MEDYA ENGELLİLERE NE KADAR İLGİ GÖSTERİYOR? ENGELLİ BABASIYIM RİTALİN KURBANLARI ON İKİ YAŞINDAKİ ÇOCUĞUNUZDA DİKKAT EKSİKLİĞİ VARSA
A n a s a y f a
Açılış · Favoriler · Kâğıda bas · · Firefox · XHTML · CSS
Umuda Yolculuk bir Sokak Kedisi sitesidir. © 2001+
All rights are reserved. It is strictly restricted to copy content and design of this site.
